Претражи овај блог

Основни подаци о мени

Моја слика

Campo Belo São Paulo, São Paulo, Brazil

...As you read about Bosnia and Kosovo in your daily newspapers I remind you of the words of Socrates spoken at his trial in his own defence: "I do not know what effect my accusers have had upon you gentlemen but for my own part I was almost carried away by them; their arguments were so convincing. On the other hand scarcely a word of what they said was true."....

недеља, 24. јул 2011.

ANTIGLOBALISTI Majkl Čosudovski

ANTIGLOBALISTI Majkl Čosudovski



ANTIGLOBALISTI Majkl Čosudovski

Dokumenti | Vladislav Panov | jul 11, 2011 at 23:54

Piše Vladislav Panov

Jedan od lidera antiglobalističkog internacionalnog otpora, zahvaljujući višedecenijskom predavačkom, savetničkom i teorijskom književnom radu je kanadski profesor ruskog porekla, ekonomista Majkl Čosudovski

Majkl Čosudovski

Kanadski profesor ekonomije Majkl Čosudovski, o čijoj smo najnovijoj knjizi „Uvod u scenario trećeg svetskog rata“ nedavno pisali, godinama je jedna od najznačajnijih figura intelektualnog otpora globalističkim tendencijama u svetu. Njegova sfera pisanja protiv ove pojave je prilično široka, a obuhvata stalnu saradnju sa specijalizovanim magazinima i internet sajtovima koji se bave sveobuhvatnom analizom globalističke političke i ekonomske strukture, kao i tendencijama zapadnog porobljavanja takozvanog „trećeg sveta“. Osim ove saradnje, Čosudovski se istakao i kao samostalni autor čije su knjige tokom proteklih dvadesetak godina postale okosnica teorijske potpore političke alternative neoliberalističkim i globalističkim tendencijama političkog mejnstrima Zapada.

RAZORNA KOLUMNA „IMENA“
Profesor Čosudovski je svojim delima postavio temelje u stvaranju mreže svetskog otpora ovim pojavama, najpre radeći u „Otporu trećeg sveta“, magazinu „Mreže trećeg sveta“, internacionalne mreže organizacija i pojedinaca koji su okupljeni radom na problematici zaštite nerazvijenih zemalja u vezi sa političkim i ekonomskim razvojem, zaštite prirodnih bogatstva i životne sredine, zdravstva, međunarodnih odnosa, kulture i drugih sfera života, politike i teorije. Bio je istaknuti i dugotrajno prisutan autor u američkoj publikaciji „Tajne akcije“, čiji je jedini motiv nastanka i izlaženja kritički osvrt na rad američke Centralne obaveštajne službe. Ovaj bilten je postao čuven u javnosti i trn u oku američkim vlastima zbog svoje kolumne „Imena“, u kojoj je objavljivao identitete tajnih operativaca CIA-e.
Posebni deo u karijeri profesora Čosudovskog je pisanje o razaranju Jugoslavije i medijskom, političkom i ekonomskom ratom koji se vodio protiv nje, kao i protiv njenih sukcesora. Posle napada na Ameriku 11. septembra 2001. godine, Čosudovski se temeljno pozabavio istorijatom posebnih odnosa američkih vlasti sa Alkaidom i Bin Ladenom. Kada je u Belu kuću ušao aktuelni predsednik Barak Obama, Čosudovski je zapanjio Amerikance izjavivši globalnoj ruskoj TV-mreži „Rusija danas“ da je pretnja broj jedan svetskoj sigurnosti i miru Obama, a ne Osama! Tim povodom je u uvodu svoje najpoznatije knjige „Rat protiv terorizma“ napisao i ovo:
„Ključ vojne doktrine Bušove administracije oslanjao se na mitove o ‘spoljnjem neprijatelju’ i ‘islamskim teroristima’ i poslužili su kao izgovor da se napadnu Avganistan i Irak, da i ne pominjem potpuno odbacivanje građanskih sloboda i ustavne vladavine u Americi. Bez ‘spoljnjeg neprijatelja’ ne bi bio moguć ‘rat protiv terorizma’… Invazija na Avganistan je odavno planirana u sprezi Sjedinjenih Država i NATO-a. Napad od 11. septembra je bio samo potreban izgovor da ta invazija konačno započne…“
Zbog ovakvih tvrdnji profesor Čosudovski je postao pretnja globalizovanom pacifikovanju javnosti, od medija bombardovana instalacijom neophodnog jednoumlja i poslušničkih „patriotskih“ osećanja posle 11. septembra. Napadnut je sa svih strana, čak u i svojoj zemlji. Njega je jedini konzervativni magazin u Kanadi, kako ponosno vole sebe da zovu, „Vestern standard“ nazvao najluđim kanadskim profesorom čije ga apsurdno trabunjanje za glavu izdvaja od svih drugih kolega. Nazvali su ga i manijakom teorija zavere. Posebno se zamerio moćnim jevrejskim lobijima koji su napali medijsku antiglobalističku mrežu „Global risrč“, kroz koju Čosudovski godinama plasira svoja dela, prilepivši joj, kao i „ludom profesoru“, antisemitističku etiketu. Čak su i zatražili da njegov angažman u „Global risrču“ bude temeljno istražen od strane Univerziteta u Otavi, na kojem profesor godinama radi, što je zapravo bio posredan poziv da Čosudovski bude odstranjen sa svog položaja na tom univerzitetu.

TRN U OKU AMERIČKIH JASTREBOVA
Ali on nije stao sa provociranjem vlasti i moćnika. Vrhunac u izazivanju američke ratoborne politike je profesorova detaljna analiza američkog oružja za masovno uništenje, posebno kontroverznog HARP-a, jonosferskog tajnog oružja za masovno uništenje s kojim je moguće uticati na klimu, uništavati regionalne električne sisteme, pa čak i menjati zemljine magnetne pojaseve i izazivati zemljotrese, a za koje profesor tvrdi da je u operativnom stanju i da je čak korišćeno.
Tokom karijere Čosudovski je objavio nekoliko kontroverznih i zanimljivih knjiga, čiji već sami naslovi dovoljno govore: „Globalizacija siromaštva i novi svetski poredak“, „Izvoz aparthejda u podsaharsku Afriku“, „Da li se kanadska ekonomija zatvara?“, „Kineski socijalizam posle Maoa“, „Vašingtonski novi svetski poredak“, „Američki rat protiv terorizma“, „Uvod u scenario trećeg svetskog rata“. Sve te knjige su doživele bilo u klasičnom štampanom izdanju ili u elektronskoj formi mnoštvo izdanja, kao i prevode na preko dvadeset jezika. Profesor Čosudovski je rođen 1946. godine kao sin istaknutog ruskog akademika Evgenija Čosudovskog i Irkinje Rejčel. Zaposlen je na Univerzitetu u Otavi kao profesor ekonomije, a gostujući je predavač u raznim akademskim institucijama širom Severne i Latinske Amerike, Evrope i jugoistočne Azije. Bio je savetnik u vladama brojnih zemalja u razvoju i konsultant niza internacionalnih organizacija, od „Afričke razvojne banke“, do „Razvojnog programa Ujedinjenih Nacija“. Od 1999. godine je član „Transnacionalne fondacije za mir i buduća istraživanja“. Radi i u istraživačkim organizacijama poput „Komiteta za monetarnu i ekonomsku reformu“ ili „Internacionalnog narodnog zdravstvenog saveta“. Urednik je u Centru za istraživanje globalizacije koji ima svoj vebsajt na kojem stoji da je Centar osnovan s težnjom da se zaustavi plima globalizacije i razoruža novi svetski poredak!

______________

Čosudovski o raspadu Jugoslavije

…Multietnička socijalistička Jugoslavija je nekada bila regionalna industrijska sila, država ekonomskog uspeha. Tokom dve decenije pre 1980. godine godišnji bruto proizvod je u Jugoslaviji beležio rast od 6.1 procenta. Medicinska zaštita je bila besplatna, bilo je pismeno preko 90 procenata populacije, a prosečni životni vek stanovništva se popeo na 71 godinu. Ali posle decenije zapadne ekonomske pomoći i petogodišnje dezintegracije, ratova, embarga i bojkota, ekonomija bivše Jugoslavije je bila uništena, a nekada moćni industrijski sektor razoren.
Jugoslovenska implozija je delom rezultat američkih mahinacija. Uprkos političkom kursu nesvrstavanja i bogatim trgovinskim odnosima sa Evropskom zajednicom i Sjedinjenim Državama, administracija Ronalda Regana je naciljala jugoslovensku ekonomiju u tajnoj direktivi Nacionalne bezbednosti iz 1984. godine, koja je postala osnova za buduću politiku Sjedinjenih Država prema Jugoslaviji. Cenzurisana verzija ovog dokumenta je objavljena 1990. godine i iz nje se vidi da je američka politika prema Istočnoj Evropi, uključujući i Jugoslaviju, zapravo skup širokih mera za promociju „tihe revolucije“ u cilju rušenja komunističkih vlasti i partija i potonje reintegrisanje „oslobođenih“ istočnoevropskih zemalja u tržišno orjentisane ekonomije. Što se tiče Jugoslavije, ovaj proces je iniciran nametanjem zapadnih, na čelu sa američkim kreditorima, makroekonomskih reformi čija je prva runda počela odmah posle smrti maršala Tita 1980. godine. Tokom te decenije „Međunarodni monetarni fond“ i „Svetska banka“ su periodično prepisivali nove doze njihovog gorkog ekonomskog eliksira s kojim je Jugoslavija lagano dovedena u komatozno stanje.
Od samog početka ovog procesa programi koje je nametao MMF su ubrzavali dezintegraciju jugoslovenske privrede, što je dovelo do negativnog privrednog rasta od čak deset procenata u 1990. godini. Dotadašnja država blagostanja je konačno razorena sa svim predvidljivim socijalnim posledicama. U međuvremenu je drastično narastao strani dug države, što je dovelo da pritiska na kurs domaće valute i srozavanje standarda građana. Krajem 1989. godine jugoslovenski premijer Ante Marković se u Vašingtonu sastaje sa predsednikom Džordžom Bušom, kako bi okončao pregovore oko nove finansijske pomoći Jugoslaviji. Zauzvrat Jugoslavija je morala da pristane na još drastičnije ekonomske reforme, na devalvaciju, zamrzavanje plata, oštre rezove u državnoj potrošnji i eliminaciju državnog i radničkog upravljanja preduzećima. Masivne reforme koje su naložene spolja ubrzo su bile primenjene, uključujući i onu za Zapad najvažniju – liberalizaciju zakonodavstva, posebno kada su u pitanju strana ulaganja. Ekonomska šok terapija je počela januara 1990. godine i to je, pored ostalog, dovelo do realnog pada vrednosti plata od preko četrdeset procenata. MMF je u potpunosti držao pod kontrolom jugoslovensku „Centralnu banku“, što je značajno smanjilo mogućnost socijalnog davanja i realizaciju ekonomskih programa. Reformatori su naprečac uspostavili sve neophodne uslove za konačni slom Jugoslavije koja u tom momentu više nije imala federalnu fiskalnu strukturu, a sve federalne političke institucije su bile smrtno ranjene. Presecanjem finansijskih arterija između Beograda i republika, ove reforme su zapravo dale energiju secionističkim tendencijama koje su se hranile ne samo etničkim podelama, već i ekonomskim faktorima. Budžetska kriza stvorena intervencijom MMF-a je obezbedila de fakto otcepljenje republika, najpre Slovenije i Hrvatske…
Od Zapada nametnuta neoliberalna makroekonomska rekonstrukcija privrede je odigrala ključnu ulogu u uništavanju Jugoslavije. Ipak, od početka rata 1991. godine svetski mediji su brižno prevideli ili porekli svoju ulogu u ovom procesu. Odnosno, upravo suprotno, pridružili su se horu hvalospeva na račun slobodnog tržišta, kao baze za izgradnju razorene privrede. Socijalni i politički uticaj ove ekonomske rekonstrukcije u Jugoslaviji je pažljivo izbrisan iz kolektivne svesti svih nas. Stvaraoci javnog mnjenja su uspostavili dogmu da su za raspad Jugoslavije krive etničke i religijske podele, iako su u stvarnosti te podele bile samo posledica daleko dubljih procesa i političkih lomova. Ta lažna svest nametnuta od moćnih kampanja medija nas je sve onemogućila da shvatimo značaj istorijskih zbivanja i promena, kao i prave uzroke socijalnih konflikta. Kada je reč o bivšoj Jugoslaviji, ovakve laži su potpuno zamutile osnove južnoslovenskog ujedinjenja, solidarnost i jedinstvo ovih naroda. Ali, takva lažna i izvitoperena svest postoji širom sveta, svuda gde su uništene fabrike, radnici bez posla i raskomadani socijalni programi i gde je jedini mogući recept „gorka ekonomska pilula“… Ono što se dogodilo Jugoslaviji i potom nastavilo da se dešava njenim nejakim državicama proizišlim iz njenog raspada, sigurno odzvanja daleko van Balkana. Jugoslavija je ogledalo za slične ekonomske programe rekonstrukcije i to ne samo u nerazvijenom svetu, već i u Sjedinjenim Državama, Kanadi i celoj zapadnoj Evropi. Jugoslovenske reforme su okrutna refleksija modela destruktivne ekonomije u svom najekstremnijem izdanju.

Ovo su delovi teksta profesora doktora Majkla Čosudovskog koji je prosledio Projektu „Drugo lice Evrope“, alternativni forum Evropskog samita, u Madridu 1995. godine

Tags: , , ,

Нема коментара:

Постави коментар