Претражи овај блог

Основни подаци о мени

Моја слика

Campo Belo São Paulo, São Paulo, Brazil

...As you read about Bosnia and Kosovo in your daily newspapers I remind you of the words of Socrates spoken at his trial in his own defence: "I do not know what effect my accusers have had upon you gentlemen but for my own part I was almost carried away by them; their arguments were so convincing. On the other hand scarcely a word of what they said was true."....

недеља, 24. јул 2011.

PETAR ISKENDEROV: ULOGA TERORISTA U AMERIČKOM STVARANJU „EVROAZIJSKOG BALKANA"

PETAR ISKENDEROV: ULOGA TERORISTA U AMERIČKOM STVARANJU „EVROAZIJSKOG BALKANA"


PETAR ISKENDEROV: ULOGA TERORISTA U AMERIČKOM STVARANJU „EVROAZIJSKOG BALKANA"

petar14071articleBalkanski model je postao polazna tačka za preformatiranje ogromnog regiona, bogatog energetskim izvorima



Takozvano „arapsko proleće", koje je započelo masovnim antivladinim protestima u Tunisu i Egiptu, za sada se razvija sasvim u skladu sa američkim geopolitičkim scenarijima, među kojima je najvažniji preformatiranje prostora, koji je dobio naziv „Veliki Bliski istok" a do koga je došlo zahvaljujući lakoj ruci predsednika Džordža Buša - mlađeg. Naglasak je na stvaranju i veštačkom održavanju nestabilnosti na predviđenom prostoru tako što će on biti vojno-politički i ekonomski sitnjen i preveden u stanje „haosa koji se može održavati". Takva situacija će da dozvoli Zapadu, predstavljenom u liku SAD i glavnih članica EU (pre svih, Velike Britanije i Francuske) da drži pod kontrolom na prostoru od Maroka i Alžira, na zapadu, i do Indonezije i Filipina na jugoistoku, ogromne energetske izvore i puteve transporta energenata, i da sprečava pojavu novih centara moći. Ovakva strategija je pre toga uspešno primenjena na Balkanu, što je arhitektama novog svetskog poretka omogućilo da pređu na njeno ostvarenje u mnogo širim srazmerama.

TERORIZAM I INTERESI SAD Da u „arapskoj revoluciji" nastupa nova etapa, svedoči i nova strategija u oblasti bezbednosti, koju su poslednjih dana proglašavali predstavnici administracije predsednika SAD Baraka Obame. Prvo je Džon Brenan, savetnik predsednika za pitanja unutrašnje bezbednosti i borbu sa terorizmom, u okviru prezentacije nove nacionalne antiterorističke strategije, dao izjavu o „produbljenju" saradnje sa vlastima država poput Jemena, Somalije, Iraka, Pakistana i zemalja Severne Afrike. Zatim je državni sekretar Hilari Klinton ukratko objasnila o kojim je vlastima u navedenom slučaju reč. Konkretno se radi o radikalnoj islamističkoj organizaciji „Muslimanska braća", koja svom snagom pokušava da se probije na vlast u Egipatu. „Interesi SAD su da održava odnose sa svim partijama koje su miroljubive i koje su privržene nenasilnim oblicima, a spremne su da se bore za parlament i predsedničku vlast. I mi, naravno, pozdravljamo dijalog sa onim članovima 'Muslimanske braće' koji žele da s nama razgovaraju", izjavila je Klintonova prećutavši pritom terorističku prirodu navedenog pokreta, njegove tesne veze sa „Al Kaidom" i zabranu, koja je baš u SAD sve do sada na snazi, da diplomate kontaktiraju sa zvaničnim predstavnicima te organizacije (1). Međutim, upravo sada su, prema informacijama kojima raspolažemo, predstavnici vlasti SAD dobili dozvolu da neposredno kontaktiraju predstavnike partije koja je osnovana 1928. godine sa ciljem ne samo da se u Egiptu formira islamistička država već i da bi se obnovila imperija stvorena u 7. veku, koja se „pružala od Španije do Indonezije (2).

Politiku podrške snagama koje su povezane sa međunarodnim terorizmom, poput „Muslimanske braće", Zapad sve aktivnije provodi i u Libiji. Tamo se kao jedan od provodilaca strategije „Velikog Bliskog istoka" tretira „Libijska islamska borbena grupa", koja je formirana 70-tih godina 20. veka a od druge polovine 90-tih je postala deo „Al Kaide". Njeno organizaciono jedinstvo je potpuno učvršćeno 2007. Sada se u njoj izdvojilo političko krilo „Libijski islamistički pokret za promene", koje pretenduje da preuzme rukovodeću ulogu u bloku opozicionara stacioniranih u Bengaziju, koji dobijaju sve aktivniju vojno-političku podršku SAD, Francuske i NATO (3). Zajedničko delovanje zapadnih struktura sa terorističkim islamističkim grupama aktivno se učvršćuje i u Siriji, gde se navedenim grupama dodeljuje glavna uloga u destabilizaciji situacije u zemlji i svrgavanju vlade Bašara Asada.

NALOG BŽEŽINSKOG Što se tiče jačanja sličnog interesnog povezivanja SAD, NATO i terorističkih snaga na Balkanu, dovoljno je da se setimo evolucije odnosa Zapada prema albanskoj „Oslobodilačkoj armiji Kosova". Još početkom 1998, kada je konflikt na Kosovu još bio pod kontrolom međunarodne zajednice, tadašnji specijalni predstavnik predsednika SAD za Balkan Robert Gelbart je izjavljivao da „Oslobodilačka armija Kosova", „bez imalo sumnje, predstavlja terorističku grupu". (4) Međutim, to nije zasmetalo Beloj kući da u isto vreme započne aktivnu saradnju s njom na realizaciji opštih balkanskih scenarija, između ostalog, i na učvršćenju pozicija SAD i NATO na Kosovu. Na kraju, zar bivši ministar Velike Britanije i jedan od arhitekata pseudonezavisnosti Kosova Robin Kuk nije izjavljivao da su borci „Oslobodilačke armije Kosova" „isto toliko žestoki koliko i svi drugi ustanici u istoriji"? (5) Danas je uloga takvih „ustanika" dodeljena snagama stacioniranim u Bengaziju, na čijem su čelu terorističke islamističke grupe. Da nisu na njih možda mislili učesnici nedavnog samita Afričke unije, koji su upozorili Francusku da oružje koje ona šalje ustanicima može da se nađe u rukama „Al Kaide" (6).

Nije slučajno Zbignjev Bžežinski, jedan od ideologa „neoglobalizma", predložio da se oblast koja obuhvata Severnu Afriku, Bliski Istok, Zakavkazje i Prednju i Centralnu Aziju nazove „Evroazijski Balkan". Prema njegovim rečima, „'Evroazijski Balkan', smešten sa obe strane mreže puteva, koji će neizbežno nastati, treba da spoji po što pravilnijoj liniji najbogatije delove Evroazije i najrazvijenije industrijske oblasti Zapada sa krajnjim tačkama na Istoku, zbog šega ima, ako se posmatra sa geopolitičkog stanovišta, veliki značaj". (7). Tako da nije čudno što se metodologija, razrađena na Balkanu, danas aktivno koristi mnogo snažnije na mnogo većem prostoru. Ako su još pre jednog veka najveće balkanske probleme - albanski, makedonski i bosanski - velike države rešavale „u okviru svojih teritorijalnih zahteva na Balkanu i dominacije u Sredozmnom području i na Bliskom Istoku", danas pratimo potpuno suprotnu sliku: balkanski model je postao polazna tačka za preformatiranje ogromnog regiona, bogatog energetskim izvorima (8).

Napomene:

(1) http://www.state.gov/secretary/rm/2011/06/167374.htm

(2) Scheuer M. Through Our Enemies' Eyes: Osama bin Laden, Radical Islam, and the Future of America. Washington, 2007. P.92

(3) Popular Protest in North Africa and the Middle East (V): Making Sense of Libya. Cairo-Brussels, 6 June 2011. P.21.

(4) http://rpc.senate.gov/releases/1999/fr033199.htm

(5) The Guardian, 11.03.2005

(6) AFP011719 GMTJUL11

(7) Bžežinski Z., Velika šahovska tabla. M., 2009. S. 161-162.

(8) Stojanov P. Makedonija vo politikata na golemite sili vo vremeto na Balkanskite vojni 1912-1913. Skopje , 1979. S. 183.


Fond strateške kulture




( 9 ocena )

Dodaj novi komentar

Opciono: Prijavite se ispod.

Showing 1 comment

  • Debilinski zaslužuje jednu lepu košulju koja se koristi u posebnim prilikama.
Povratni URL
BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS

Нема коментара:

Постави коментар