Претражи овај блог

Основни подаци о мени

Моја слика

Campo Belo São Paulo, São Paulo, Brazil

...As you read about Bosnia and Kosovo in your daily newspapers I remind you of the words of Socrates spoken at his trial in his own defence: "I do not know what effect my accusers have had upon you gentlemen but for my own part I was almost carried away by them; their arguments were so convincing. On the other hand scarcely a word of what they said was true."....

среда, 21. децембар 2011.

ČEDOMIR ANTIĆ: ŠTA JE POZADINA FALSIFIKATA O ANTISEMITIZMU KOD SRBA?

ČEDOMIR ANTIĆ: ŠTA JE POZADINA FALSIFIKATA O ANTISEMITIZMU KOD SRBA?

ČEDOMIR ANTIĆ: ŠTA JE POZADINA FALSIFIKATA O ANTISEMITIZMU KOD SRBA?

ced19121aIronija je da oni koji se navodno bore protiv „srpskog zla“, fašizma i mitova često staju na stranu univerzalnog zla, fašističkih gledišta i konstrukciji istorijskih mitova









milo_lompar_kolPre dvadeset godina u bivšoj SFR Jugoslaviji je trajao građanski rat. Hrvatska vlada je, za razliku od srpske, imala jasne ciljeve i određene prioritete, pa je novac ulagala i u propagandne aktivnosti u inostranstvu. Sećam se uplakanog Amerikanca hrvatskog porekla kako pred televizijskim kamerama usred Sjedinjenih Država rezignirano objašnjava kako su Srbi, pored toga što su decenijama držali Hrvatsku pod okupacijom i bili bastion komunističkog režima, za vreme rata sarađivali sa nacistima. Tvrdio je da su upravo Srbi na Balkanu temeljno sproveli Holokaust i da tada, skoro pola stoleća kasnije, isto pokušavaju da učine Hrvatima.

Pre nekoliko godina hrvatska intelektualka pisala je u uglednim francuskim novinama o tome kako je Hrvatska neprekidno na stubu srama zbog „jednog“ logora (Jasenovca), dok su u Srbiji za vreme Drugog svetskog rata bila tri logora i to niko ne spominje.

U vreme kada je Brozov režim sudio nadbiskupu Stepincu, osvedočenom antisemiti i ličnosti koja je podržala osnivanje NDH, poslanik Ričard Stouks – laburista koji je slučajno bio i katolik – tvrdio je u britanskom parlamentu da je nadbiskup bio nepokolebljivi saveznik Velike Britanije, dok su upravo pravoslavni sveštenici tokom rata sarađivali sa Italijanima.

LAŽ O MASAKRU USTANIKA Pre nekoliko dana, na programu javnog servisa Radio-televizje Srbije jedan prvak ovdašnjeg nevladinog sektora i profesor Beogradskog univerziteta izjavio je sledeće: u Srbiji postoji duga tradicija antisemitizma, pa su tako Srbi posle oslobođenja Beograda 1806. godine masakrirali celokupno tursko i jevrejsko stanovništvo, „zbog čega su“ 1813. doživeli surovu osmansku odmazdu. Kasnije je Jevrejima bilo zabranjeno da se naseljavaju u unutrašnjosti Srbije, zbog čega je Berlinskim ugovorom upravo Bizmark – i to vreme je, je li, imalo svog Klintona – morao da nameće ravnopravnost Jevreja. Konačno, Srbija je za vreme Drugog svetskog rata prva, uz Estoniju, oglašena za državu u kojoj više nema Jevreja.

Teško je dogučiti istinu, i zato su istorijske istine složene i nedorečene. Ipak, navedene tvrdnje su sve do jedne ili laž ili su nedorečene kako bi bile pogrešno shvaćene.

Nije tačno da su srpski ustanici izvršili pogrom Jevreja. Postoji obimna literatura o odnosu Srba prema Jevrejima u 19. veku. Posle zauzimanja Beograda došlo je do pojedinačnih ubistava beogradskih Jevreja zbog čega se celokupna zajednica privrmeno iselila u Zemun. Poslovi su nastavljeni. Knez Miloš je čak pokušavao da naseli Jevreje u unutrašnjosti Srbije. Kneževa namera bila je da tako unapredi zanate i trgovinu. Doseljenici su ubrzo došli u sukob sa lokalnom stanovništvom koje se, nenaviklo na novčanu privredu, kod nekih od pridošlica zadužilo pod visokim kamatama. Miloševe zamisli nisu imale uspeha.

Uslovi Berlinskog kongresa odnosili su se pre svega na Rumuniju. Prvi poslanik Jevrejin u srpskoj narodnoj skupštini - Avram Ozer - izabran je još u doba kada su tek nastajale prve političke stranke. Antisemitske zakone koje je Kraljevina Jugoslavija donela uoči Drugog svetskog rata predlagao je predsednik Slovenske Ljudske Stranke pater Anton Korošec. Ti zakoni nisu potpuno sprovođeni i Jugoslavija je u to vreme bila među istočnoevropskim državama koje su se u većoj meri odupirale antisemitizmu. U vreme Drugog svetskog rata Srbija i Grčka, za razliku od drugih balkanskih država, nisu imale čak ni onoliku državnu samostalnost koju su sile Osovine dopuštale svojim saveznicima i satelitima. Okupaciona vlast je u najvećoj meri nametnuta, a čak i takva nije imala značajniju ulogu u stradanju srpskih Jevreja.

IDEOLOŠKI MANIJACI O tome da kolaboracionističke Nedićeve vlasti nisu imale direktnu ulogu u Holokaustu piše veliki broj autora, a među njima i ugledni britanski istoričar Stiven K. Pavlovič. Oba pokreta otpora NOV i JVO izjasnili su se u prilog zaštite progonjenih Jevreja. Zato je, između ostalog, broj pravednika među narodima veći u Srbiji nego u bilo kojoj drugoj južnoslovenskoj zemlji. Uzgred, jedan od onih logora koje pripisuju Srbiji nalazio se u Sremu, na teritoriji NDH i jedan od njegovih komandanata je ranije bio na dužnosti u Jasenovcu. Skoro svi srpski arhijereji u NDH umoreni su groznom smrću. Zajedno sa stotinama hiljada Srba palo je više od stotinu njihovih sveštenika. Svaki četvrti svetitelj iz osam stoleća duge istorije Srpske pravoslavne crkve postao je mučenik i posvetio se za vreme Drugog svetskog rata, uglavnom na teritoriji Nezavisne Države Hrvatske. Zato laži raznih mrzitelja, najamnika i beogradskih ideoloških manijaka izazivaju veliki bol i izvanredno gnušanje.

Odakle ta potreba da Srbi i Srbija, koji su u Hitlerovoj Evropi imali mnogo gori položaj nego Skandinavci, Mađari, Rumuni, Bugari, Hrvati, Grci, Albanci... budu proglašeni za najveće saradnike Nemaca? Reč je o savremenoj kampanji potpune moralne diskvalifikacije jednog naroda. Svaki argument protiv ovog sistematskog falsifikovanja istorije nailazi na tvrdnje da u Srbiji postoji skrivena mržnja i da su manjine ugrožene. Dovoljno je da grupa nasilnika napadne nekog stranog navijača, ili, ne daj bože, rani ili ubije pripadnika manjinske zajednice, i svako ko bi se suprotstavio agresiji na istorijsku nauku lako će od moćnih medija biti proglašen za saučesnika u savremenoj mržnji i zločinu. Zamisao je vrlo jednostavna: kritički, objektivan i pošten pogled na prošlost onemogućava jednostran, nepravedan i ideološki pogled na sadašnju politku i budućnost.

Ako ne postoji univerzalno i opšte „srpsko zlo“ i njegova „istorijska vertikala“, onda ni nedavni ratovi nisu aksiomske datosti. Ironija je da upravo oni koji se navodno bore protiv „srpskog zla“, fašizma, mitova u istoriji... u stvari često staju na stranu univerzalnog zla, prihvataju fašistička gledišta i pomažu konstrukciju istorijskih mitova.

Napredni klub



Нема коментара:

Постави коментар